Indiase dans

De Indiase dans is gerelateerd aan Shiva's rol als Nataraj, de Koning van de Dansers. Shiva's eerste vrouw was Sati, toen haar vader, die een hekel had aan Shiva hem beledigde, reageerde Sati hierop door zelfmoord te plegen in een vuuroffer.

Shiva, die geheel buiten zinnen was reageerde hierop door zijn schoonvader te vermoorden, en de 'Tandava' te dansen; de Dans der Destructie. Later reïncarneerde Sati als Parvati, zij trouwde weer met Shiva en danste de 'Lasya'. Zodoende werd de Tandava de mannelijke dansvorm, terwijl de Lasya de vrouwelijke vorm werd. De dans vormde een onderdeel van de religieuze tempelrituelen, en de dansers stonden bekend als 'devadasis'. Hun dansen waren een uitbeelding van de dansen van de 'Ramayana' en de 'Mahabharata'.

Het tempeldansen wordt niet langer meer beoefend in India, maar de klassieke Indiase dans is nog steeds gebaseerd op haar religieuze achtergrond. De Indiase dans is onderverdeeld in; 'nritta', de ritmische elementen, 'nritya', de combinatie van rythme met expressie, en 'natya', het dramatische element. Nritya wordt gewoonlijk geuit door oog, hand, en gezichtsbewegingen, en vormt samen met nritta het eigenlijke dansprogramma. Om natya, het dansdrama, te waarderen is het nodig om enige voorkennis van en affiniteit met de Indiase legenden en mythologie te hebben.

De dans is onderverdeeld in vier grondvormen die bekend staan als 'Bharat Natya', 'Khatakali', 'Khatak', en 'Manipuri'. Bharat Natya is verder onderverdeeld in drie andere klassieke vormen. Als een van de meest populaire dansen is het ontstaan in de grote tempels uit het zuiden, en verteld het over de gebeurtenissen in Krishna's leven. Bharat Natya dansers zijn altijd vrouwen, en net zoals de beelden, staan zij nooit rechtop, maar hebben zij altijd gebogen knieën, daarnaast kennen zij een groot repertoire aan handbewegingen. 'Orissi', 'Mohini Attam', en 'Kunchipudi' zijn variaties van de Bharat Natya die hun namen te danken hebben aan de laatsten waar zij ontstaan zijn.

Khathakali, na Bharat Natya de tweede belangrijke dansvorm, is in Kerala ontstaan, en wordt slechts door mannen gedanst. Het verhaald over de heldenstrijd van goden en demonen, en is net zo dramatisch en dynamisch als de Bharat Natya streng en expressief is. kathakali staat bekend om de uitgebreide make-up, en de geschilderde maskers, er zijn zelfs oogdruppels waar men bloeddoorlopen ogen van krijgt.

Manipuri dansen komen, zoals de naam al aangeeft, van de Manipur regio uit het noord-oosten. Het zijn volksdansen, en de boodschap wordt doorgegeven door lichaam en armbewegingen.
De vrouwelijke dansers dragen hoepelrokken en conische hoofd¬deksels die het geheel een picturaal aanzien geven.

Het laatste type dans is de Kathak, welke ontstaan is in het noorden, en in het begin erg veel leek op de Bharat Natya school. Perzische en Moslim invloeden veranderden het karakter van de dans van tempel ritueel in een vorm van hofvermaak. de dansen worden met gestrekte benen uitgevoerd, en zij worden gekenmerkt door een ingewikkelde choreografie van de voetbewegingen. De enkel belletjes die de dansers dragen worden met grote bedrevenheid onder controle gehouden, verder zijn de kostuums en thema's vaak gelijk aan die van de Mogol miniatuur schilderingen.

Er zijn veel mogelijkheden om tijdens een bezoek aan India de klassieke dansen te aanschouwen. De grote hotels verzorgen vaak voorstellingen waar zowel hotelgasten als buitenstaanders welkom zijn.