Indiase Muziek

De Indiase muziek verschilt op zoveel manieren van het concept van de westerse muziek, dat het erg moeilijk is voor een westerling om zonder langdurige introductie en gewenning deze muziek te waarderen. De twee hoofdvormen van de Indiase muziek zijn de zuidelijke Carnatische, en de noordelijke Hindoestaanse tradities. De voornaamste moeilijkheid is dat de harmonie die in de westerse muziek zo belangrijk is, in de Indiase muziek geheel ontbreekt. De Indiase muziek kent twee hoofdelementen; de 'tala' en de 'raga'.

Tala is het rythme en wordt gekarakteriseerd door het aantal slagen. 'Teental' is een tala van 16 slagen. Het publiek volgt de tala door in hun handen te klappen bij de daartoe bestemde slag, bij teental is dit de eerste, de vijfde, en de dertiende slag. Bij slag nummer 9 wordt er niet geklapt, dit is namelijk de 'khali' of lege sectie die aangegeven wordt door een veeg met de hand.

Zoals tala het ritme is, zo is raga de melodie; en net zoals er een aantal basis talas zijn, zo zijn er ook een heel stel ragas. De klassieke Indiase muziekgroep bestaat uit drie spelers die respectievelijk de bas, de melodie en het rythme verzorgen, met andere woorden; een achtergrond bas, een raga en een tala. De musici zijn voornamelijk solospelers; het concept van een orkest van Indiase musici is onmogelijk daar zij de harmonie zoals die in de westers muziek bestaat niet kennen, iedere Indiase musicus selecteert namelijk zijn eigen tala en raga. Na deze selectie gaat iedere speler zijn eigen weg zoals voorgeschreven door de gekozen tala en raga, om het gehoor te behagen komen ze bij tijd en wijle weer samen, om vervolgens weer uit elkaar te gaan.

Yehudi Menuhin, die veel tijd en energie gewijd heeft aan het begrijpen van de Indiase muziek, suggereert dat de muziek veel gelijkenis vertoont met de Indiase samenleving; een groep individuen die niet met elkaar samenwerken, maar elkaar af en toe tegen komen op een gemeenschappelijk punt. De westerse muziek zou analoog zijn aan de westerse democratische samenlevingen; een groep van individuen (het orkest) die ieder een gedeelte van hun vrijheid overgeven aan de harmonie van het geheel. Alhoewel de Indiase klassieke muziek een van de langste ononderbroken geschiedenissen heeft van welke muzikale vorm dan ook, is pas vrij recentelijk in muzikale notatie opgeschreven.

De best bekende Indiase instrumenten zijn de 'sitar' en de 'tabla'. De sitar is een snaarinstrument, wat in het westen door Ravi Shankar bekend geworden is. Het is het instrument waarop de soloist de raga speelt. Andere minder populaire snaarinstrumenten zijn de 'sarod', waar men op tokkelt, en de 'sarangi', die men met een strijkstok bespeelt. De 'tabla', een tweelingdrum die op een westerse bongo lijkt wordt gebruikt voor de tala. De bas, die op twee hoofdnoten loopt, wordt verzorgd door de hobo-achtige shehnai of tampura.