Parsis

De Parsis zijn aanhangers van een van de oudste religies ter wereld. Zij is gegrondvest in Perzië door de profeet Zarathustra in de 6de of 7de eeuw v.Chr.. Deze profeet is geboren in Mazar-i-Sharif, in wat nu Pakistan is. Eens strekte het Zoroastrianisme zich uit van India tot aan de Middellandse zee, maar vandaag de dag vindt men het alleen nog maar rond Shiraz in Iran, Karachi in Pakistan, en Bombay in India. De volgelingen van het Zoroastrianisme staan bekend als Parsis sinds zij van Perzië naar India gevlucht zijn om vervolging te ontkomen.

Zoroastrianisme was een van de eerste religies die stelden dat er één onzichtbare en almachtige God was. Hun schrift is de `Zend Avesta', waarin het voortdurende gevecht beschreven wordt tussen het goede en het kwade. Hun god is `Ahura Mazda', de god van het licht die gesymboliseerd wordt door het vuur. De mens verzekert zich van de overwinning van het goede over het kwade door de navolging van de principes van `humata' of goede gedachten, `hukta' of goede woorden, `huvarshta' of goede daden.

Parsis bidden in vuurtempels en dragen een `sadra' of heilig hemd, en een `kasti' of heilige draad. De kinderen krijgen deze heilige zaken voor het eerst te dragen in een ceremonie die bekend staat als `Navjote'. In hun tempels is een eeuwig durend vuur te vinden, dit vuur wordt niet om zichzelf, maar als symbool van God aanbeden. De Parsis geloven in de zuiverheid van de elementen, ze cremeren of begraven hun doden dan ook niet vanwege de verontreiniging van aarde, vuur, water, of lucht die dit zou veroorzaken. In plaats hiervan leggen ze hun lijken in de `Torens der Stilte', alwaar ze opgegeten worden door de al snel aanvliegende aasgieren.

Ondanks hun kleine aantal, er zijn slechts zo'n 100.000 Parsis, waarvan de meeste in Mumbai wonen, hebben zij een zeer groot aandeel in commerciële en industriële ondernemingen, en staan zij bekend als notabele filantropen. Parsis hebben een invloed die onevenredig veel groter is dan hun aantal zou doen vermoeden, daarnaast hebben zij vaak een bemiddelende rol gespeeld in tijden dat er wrevelingen waren tussen India en Pakistan.

Vanwege de strikte vereiste dat een Parsi alleen een geloofsgenoot mag trouwen, en het feit dat je pas een Parsi bent als je beide ouders dit geloof aanhangen, is het zo dat zij een geleidelijk kleiner wordende groep vormen.

Terug naar Geestelijk leven