De Mauryas en Ashoka
Vanaf 526 v.Chr., twee eeuwen voordat Alexander zijn grote oostelijke mars maakte, begon zich een Indiaas koninkrijk te ontwikkelen in het noorden van India. Het breidde zich uit door het vacuüm wat door Alexanders vertrek ontstond, toen in 321 v.Chr. Chandragupta Maurya's rijk aan de macht kwam. Vanuit haar hoofdstad die ter hoogte van het huidige Patna gelegen was breidde het Mauryaanse rijk zich uiteindelijk uit over noordelijk India. Haar hoogtepunt bereikte ze onder de roem-rijke keizer Ashoka, een van de klassieke figuren uit de Indiase geschiedenis, die zich in 262 v.Chr. tot het Boeddhisme bekeerde. Door zijn gehele rijk liet hij pilaren en in rotsen uitgegraveerde edicten na die tot in onze dagen aan toe de enorme reikwijdte van zijn rijk laten zien. Ze zijn te vinden in Delhi, Gujarat, Orissa, in Sarnath in Uttar Pradesh, en in Sanchi in Madhya Pradesh.
Ashoka zond ook missies naar het buitenland; in Sri Lanka wordt zijn naam geëerbiedigd sinds dat hij zijn broer als missionaris naar dat land uitzond. De ontwikkeling van schilder- en beeldhouwkunst floreerde gedurende zijn heerschappij, en zijn vaandel, welke boven op de vele pilaren stond, is nu het zegel van de moderne staat van India. Onder Ashoka omhelsde het Mauryaanse rijk waarschijnlijk meer grondgebied dan ooit, voorafgaand aan de Britse heerschappij. Na zijn dood in 232 v.Chr. onderging het rijk een periode van desintegratie, en uiteindelijk stortte het in 184 v.Chr. in elkaar.