Indira's India

Politiek gezien wordt India's voornaamste probleem sinds de onafhankelijkheid gevormd door de persoonlijkheidscultus die zich met haar leiders ontwikkeld heeft. Er zijn slechts drie onvervalste prime-ministers geweest, te weten; Nehru, zijn dochter Indira Gandhi (geen familie van de Mahatma), en haar zoon Rajiv Gandhi. Zij worden ook wel aangeduid als de 'Nehru-Gandhi dynastie'.

Nadat zij in 1966 de verkiezingen gewonnen had werd Indira Gandhi in 1975 geconfronteerd met serieuze oppositie en onrust, zij ging dit te lijf door de noodtoestand uit te roepen, een situatie welke in veel andere landen al snel zou leiden tot de vestiging van een dictatuur. Gedurende de noodtoestand werd er een gemengd pakket van zowel goede als slechte politieke maatregelen uitgevaardigd.

Doordat Gandhi zich nu bevrijd had van veel van de gewoonlijke parlementaire beperkingen, was zij in staat om rigoureuze maatregelen door te voeren; zo kon zij de inflatie redelijk goed in de hand houden, de economie oppeppen, en de efficiency stimuleren. De keerzijde van de noodtoestand was echter dat de politieke opponenten zich vaak achter de tralies bevonden, India's juridische systeem werd omgevormd tot een poppentheater, de pers werd monddood gemaakt, en er waren sterke neigingen tot persoonlijkheidsverheerlijking zoals in het desastreuze Sanjay Gandhi `people's car' plan. Net zo desastreus was het evenzo door haar zoon Sanjay uitgedachte programma van min of meer gedwongen sterilisaties, wat veel woede veroorzaakte. Ondanks het gebrom van de ontevredenen besliste Indira dat het volk achter haar stond, en in 1977 vaardigde zij een algehele verkiezing uit waarin zij krediet vroeg voor de volmachten die zij tijdens de noodtoestand had.

Haar zoon Sanjay had zich een vurig tegenstander van de verkiezingen getoond, dit bleek een verstandige positie, want Indira en haar Congres Partij werden verslagen door de haastig bij elkaar geraapte Janata, People's Party.

Janata was echter een devies met slechts een functie, namelijk om Indira te verslaan. Toen de partij eenmaal gewonnen had bleek de samenhang te ontbreken, en haar leider, Moraji Desai, bleek meer belangstelling te hebben voor de bescherming van koeien, en het tegen gaan van alcohol gebruik, dan dat hij zich bezig hield met de werkelijke problemen van het land. Met de toenemende inflatie, de stijgende onrust, en de voort strompelende economie, wekte het geen verbazing toen in 1979 de Janata uit elkaar viel, en met de verkiezingen van 1980 Indira met een grotere meerderheid dan ooit te voren terug kwam.

De politieke binding met Indira schijnt vervaagt te zijn doordat zij zeer ongelukkig om ging met onrust in diverse gebieden, daarnaast vonden er veel gewelddadige aanvallen plaats op onaanraakbaren, waren er talloze voorvallen van door de politie gepleegde wreedheden en corruptie, en vonden er opstanden plaats in het noordoosten, en in de Punjab. Vervolgens kwam haar zoon en politieke erfgenaam, de niet al te populaire Sanjay, bij een vliegtuigongeluk om het leven. In 1984 liet Indira Gandhi de Gouden Tempel in Amritsar bestormen omdat de tempel een bolwerk was van gewapende seperatisten. Daarop werd zij vermoord door haar Sikh lijfwachten. Haar zoon Rajiv, die tot de dood van zijn broer vliegtuigpiloot bij de Indiase luchtvaart was, werd de volgende troonpretendent, en kwam met een overweldigende meerderheid en een enorme steun van het volk aan de macht.

De Nehru familie had nu al drie generaties lang eerste ministers geleverd, het was de laatste telg, Rajiv Gandhi die het land een nieuwe en pragmatische politiek bracht. Buitenlandse investeringen en moderne technologie werden aangemoedigd, import beperkingen werden versoepeld, en er werden veel nieuwe industrieën opgezet. Het is vooral de Indiase middenklasse die sterk geprofiteerd heeft van deze politiek, het is een open vraag of deze politiek in het algeheel belang van India is.

Daarnaast bleef de onrust in de Punjab voortduren, en waren er toenemende moeilijkheden in Kashmir. Ook had de onrust in het naburige Sri Lanka grote invloed op India zelf. Rajiv was niet in staat om de Tamil steun voor de Tamils in Sri Lanka een halt toe te roepen, omdat hij de steun nodig had van de regering van deelstaat Tamil Nadu, de plek waar de meeste Indiase Tamils wonen. Ook bleek het erg moeilijk voor Rajiv om de Sri Lankaanse regering duidelijk te maken hoe ze hun rotzooi op moesten ruimen, vooral omdat hij in de Punjab zelf met gelijke moeilijkheden te kampen had. Rajiv werd op zijn beurt ook vermoord, door Tamil Tijgers.

Na de dood van haar man Rajiv werd Sonia Gandhi actief in de politiek. Maar zij was als Italiaanse niet de natuurlijke leider van de Congrespartij en zag af van het premierschap nadat de Congrespartij in 2004 de verkiezingen weer wist te winnen.

-> Tegenstellingen in het huidige India / Overzicht geschiedenis