Het huidige India
De politieke binding met Indira schijnt vervaagt te zijn doordat zij zeer ongelukkig om ging met onrust in diverse gebieden, daarnaast vonden er veel gewelddadige aanvallen plaats op onaanraakbaren, waren er talloze voorvallen van door de politie gepleegde wreedheden en corruptie, en vonden er opstanden plaats in het noordoosten, en in de Punjab. Vervol¬gens kwam haar zoon en politieke erfgenaam, de niet al te populaire Sanjay, bij een vliegtuigongeluk om het leven, en in 1984 werd Indira Gandhi vermoord door haar Sikh lijfwachten. Haar zoon Rajiv, die tot de dood van zijn broer vliegtuigpi¬loot bij de Indiase luchtvaart was, werd de volgende troonpretendent, en kwam met een overweldigende meerderheid en een enorme steun van het volk aan de macht.
De Nehru familie had nu al drie generaties lang eerste ministers geleverd, het was de laatste telg, Rajiv Gandhi die het land een nieuwe en pragmatische politiek bracht. Buitenlandse investeringen en moderne technologie werden aangemoedigd, import beperkingen werden versoepeld, en er werden veel nieuwe industrieën opgezet. Het is vooral de Indiase midden¬klasse die sterk geprofiteerd heeft van deze politiek, iets wat te zien valt aan de enorme toename van het aantal auto's. Het is echter nog een open vraag of deze politiek in het algeheel belang van India is. Daarnaast blijkt de onrust in de Punjab voort te duren, en zijn er toenemende moeilijkheden in Kashmir. Ook heeft de onrust in het naburige Sri Lanka grote invloed op India zelf. Rajiv is niet in staat om de Tamil steun voor de Tamils in Sri Lanka een halt toe te roepen, omdat hij de steun nodig heeft van de regering van deelstaat Tamil Nadu, de plek waar de meeste Indiase Tamils wonen. Ook is het erg moeilijk voor Rajiv om de Sri Lankaanse regering duidelijk te maken hoe ze hun rotzooi op moeten ruimen, vooral omdat hij in de Punjab zelf met gelijke moeilijkheden te kampen heeft.
Ondanks al deze moeilijkheden is het belangrijk te realiseren dat van alle mensen die leven in wat wij kennen als democratische landen, 50% uit Indiërs bestaat. De verkiezingen in 1977 lieten zien dat India een democratie met tanden heeft. Daarnaast is het zo dat India iets voor elkaar krijgt waar noch de U.S.S.R. noch China in schijnen te slagen; het slaagt erin de eigen bevolking te voeden zonder voedsel van buiten te hoeven importeren. Onfortuinlijk genoeg is het voedsel surplus niet altijd waar het zou moeten zijn; het hoopt zich op in de Punjab terwijl elders tekorten zijn. De oude verhalen van hongersnood zijn, hopelijk een reliek van het verleden, tenminste als het bevolkingsniveau niet al te veel toeneemt.